نچاق

وبلاگ خاطرات

نچاق

وبلاگ خاطرات

قرص ها

:«خوردن دارو خوبه تا سر دردتان بهبود یابد اما بد است اگر افسردگی تان را درمان کند؟

این سوآلیه که پزشک بخش روان پزشکی از بیماری می پرسد  وقتی که می گوید :«هر وقت حوصله ندارم و عصبانی میشم؛ مامانم میگه:«باز قرصاتو نخوردی؟»


تو بخش های  روانپزشکی بیماران منتظرند کسی براشون چیپس و پفک بیاره.

فوت دایی جان آخری

مادر بزرگ دایی جون آخری را بسیار دوست داشت .

او متولد سال 1320 بود .

سالگرد فوت اوست که در سن 61 سالگی سال 1381 به رحمت خدا رفت.

سه تا دخترش منو دعوت کرده اند به جلسه قرآن یادبود او ؛ که به دلیل نوشیدنی داغ(چای لب سوز)دچار بیماری...معده و مری شده بوده است.

بیاد اوری خاطرات شیرینی که از او داشتم ؛ باعث می شود ذکر خیرش همیشه در خانه مان باشد.

 روز یکشنبه 21 تیر ماه را با بیدار شدن در ساعت 3:20 شروع کردم.

نمی دونم گرما(33 درجه )یا سر و صدای ماشین آب پاش شهرداری بیدارم کرد از خواب.

دکتر متخصص خواب تو کلینیک نزدیک منزل ما تست خواب میگیره.میتونی با نسخه او وارد کلینیک خواب شوی همراه خودت هر چی دوست داری اعم از لباس خواب و دم پایی و ...ببری و به دستگاه ها وصل شوی تا معلوم شود آپنه خواب داری یا نه.خودمو باید بسپارم دست خانم دکتر زهرا ...

اولین روز هفته

جمعه ای که گذشت خاص بود.بدین سبب که من بدون غرولند صبحانه تخم مرغ جوشاندم(تخم مرغ آب پز)چایی را دم کردم و رفتم پیاده روی.

تو پارک خانم های مصمم و مردان با انگیزه قدر شناس با هم گرد همایی ورزشی داشتند.یه پیر مرد میگفت راننده ماشین سنگین بوده و الان هم پسر رئیس بانک خود را از دست داده و پارک اومدن برای دیدن نشاط مردم را انتخاب کرده تا فراموش کنه غمگینه.یه خانم میگفت همسرم منو گذاشت اینجا رفت تو صف آش شله قلمکار تا مدتی را که معطل میشه من قدم بزنم.

دو تا خانم با هم دیگه دوست بودند چون سگ هاشون با هم بازی می کردند.

بعد از دیدن صفای پاکبان ها حین آب پاشی قدم هامو شمردم و به خانه بازگشتم.تو مسیر افسانه دوست دوران تحصیلم در دانشگاهو دیدم(که گفت بعد از فوت مادرش تنهایی  زندگی میکنه.(خواستگارش دکتر متخصص کودکان بخش محل کارش  بود ولی زبر بار ازدواج نرفت که نرفت).

شعر

ز آه سینه سوزان ،ترانه می‌سازم
 
چو نی ز مایه جان ،  این فسانه می‌سازم
 
به غمگساری یاران چو شمع  ،می‌سوزم
 
برای اشک دمادم ، بهانه می‌سازم
 
پر نسیم به خوناب اشک  ،می‌شویم
 
پیامی از دل خونین  ،روانه می‌سازم
 
نمی‌کنم دل از این عرصه شقایق فام
 
کنار لاله رخان آشیانه می‌سازم
 
در آستان به خون خفتگان وادی عشق
 
برون ز عالم اسباب، خانه می‌سازم
 
چو شمع بر سر هر کشته می‌گذارم جان
 
ز یک شراره هزارن ، زبانه می‌سازم
 
ز پاره‌ های دل من، شلمچه رنگین است
 
سخن چو بلبل از آن، عاشقانه می‌سازم
 
سر و تن و دل و جان به خاک می‌فکنم
 
برای تیر تو ، چندین نشانه می‌سازم
 
کشم به لجه شوریدگی بساط «امین»
 
کنون که رخت سفر زین کرانه می‌سازم