بعضی ها بچه ندارند.
بعضی ها بچه نمی خواهند.
بعضی بچه دارند در تربیت او گرفتار اند.
بعضی خوشحالند که هم بچه دارند، هم می دانند چگونه پرورش اش دهند که به بن بست ارتباطی نرسند،
اسپنسر جانسون میگه، متاسفم ,برای پدر و مادرهایی که برای تربیت فرزندشان یه کتاب روان شناسی همیشه دم دستشان است ،ورق می زنند، صفحه فلان، پاراگراف فلان، را مطالعه می کنند، اینگونه کودکان تربیت نمی شوند، چون نگرانی پدر و مادر را متوجه می شوند ،پدر مادر برای تربیت کودک خود ، الگویی از والدین در ذهن دارند .
اگر والدین تان با پشت دستی و چوب وفلک تربیت تان کرد؟چرا فکر می کنید اشتباه کرده اند ؟ و میخواهید طرح نو در اندازید او نا در حق شما آنقدر خوب عمل کرده اند ،که الان شما اینقدر خوب و مهربانید که تصمیم دارید، فرزند خود را در ناز و نعمت پرورش دهید .به جای شک در روش تربیتی والدین ، همانگونه عمل کنید با کمی تعدیل ،چرا ؟چون روش قاطعانه ای در تربیت همانست که عملا آموخته اید حالا کمی اینورتر یا آنور تر مشکلی ایجاد نمی کند ، ولی به طور کل منکر دانش و توانایی والدین تان در تربیت کردن فرزند نباشید.
چه نقطه نظر جالبی ...تا حالا از این بُعد ندیده بودم ..
ولی یه چیزی اون تربیت با تنبیه بدنی و ...نمیشه گفت درس عبرت شده برای ما ؟؟؟که روی بچه هامون انجام ندیم ؟؟؟البته باز درس عبرت هم نوعی تربیته !!!
خیلی جالب بود بانو جان
لطف دارید هدیه جان
سلام
به نظرم از سخت ترین کارهای جهان، همانا تربیت و پرورش یک انسان است
امیدوارم عاقبت بچه هامون بخیر باشه
خدا را شکر که شما حواس تون به نوع رفتارهای موثر بر پسرتان هست
این نوه ی ۸۰ سانتی ما کل خانواده را مچل خودش می کنه
باید برویم شکایت کنیم چون کهنسال آزار است
ماشا الله به نوه شیرین تون
چه نقطه نظر جالبی
من همیشه فکر میکردم تربیت امثال من نقص داشته
اما حالا فکر میکنم تربیت والدین من جوری من رو بار آورد که حس همدلی و نوع دوستی و درک کردن آدمها در من خیلی قویه و میتونم خیلی راحت با جمع تعامل داشته باشم
اما امان از مادر پدرای جدید بچه هارو یه جوری بارآوردن که واقعا نمیتونن با جامعه ارتباط بگیرن
و حتی از پس کارهای شخص خودشون هم برنمیان
خدا خیر دهد به والدین مان که ما را عاشق تربیت کردند.
چطور فرزند ١٩ ساله رو از تصمیمی که گرفته منصرف کنیم بدون اینکه اجبار کنیم. خیلی نگران دخترمم
در سن نوجوانی دوستان خوب بهترین راهنما هستند،فرزندان ما با بهانه فاصله نسل ها به صلاحدید های ما اعتنا نمی کنند،در جایی خواندم نوشته بود فرزندان ما استقلال میخواهند باید کمک شان کنیم مستقل شوند اگر آنچه را میخواهند دو دستی تقدیم شان نکنیم به زور خواهند گرفت و روابط مان شکر اب می شود میگویند نوجوان همانند فرد بیمار روانی رفتار می کند بدون آنکه واقعا بیمار روانی باشد باید با محبت ،با احترام،با صداقت،با حس همدلی ، گرم و صمیمانه با آنها رفتار کنیم چون کسی با ما چنین رفتار نکرده زورمان می آید چنین کنیم ولی راه خوبیه
عزیزم
عزیزم
من روش تربیتی مامانم رو قبول دارم به جز این کمالگرایی شدیدی که باعثش شده
وگرنه بنظرم اوکیه
مامانت دختر خوبی برای این جمع بااگ اسکای نویس ها تربیت کردند
رضوان جان با یچه های بدون تربیتی که به مانند علف رشد کردن و پدر مادر هیچ گونه نظارتی ندارن،و در محل های عکومی به ازار اذیت روحی و جسمی فرزند ما میپردازندچه کنیم؟
چگونه رفتار کنیم
واقعا سخته با بچه مردم برخورد کردن که به قول شما بد ذاتی را از والدین ارث برده اند و بی اعتنا به تربیت شان هم بوده اند.برام پیش آمده که دیده ام و فقط گلیم خود در برده ام.جامعه را همین ها بعدا تشکیل میدن و شما هم با بزرگ شده هاشون مواجهید