آیا وبلاگ ها جایی هستند تا تو فریاد بزنی ،«خفه شدم»؟
جایی امن؟
آیا جایی است که تو با اطمینان از مکنونات قلبی خود سخن بگویی؟
چرا آمار نویسندگان در وبلاگ ها روز به روز بالاتر می رود؟
آیا آنان که نوشته اند،از درد وغم رها شده اند؟
تاریخچه وبلاگ نویسی من در بلاگ اسکای، به سال۸۲ برمیگرده.
از کلاس چهارم دبستان که خواندن داستان های کودکان مجله هفتگی صهبا را شروع کرده بودم،(متعلق به سالهای قبل ولی مجلد شده)،دیگه دوست داشتم چیزایی بنویسم و البته چاشنی آن رنح هایی که کشیده ام باشد ،ولی...
مثل این می مونه که قبل از شلیک کردن به خودت یا کس دیگه ای نفس عمیقی بکشی .
برای من وبلاگ نوشتن این حکم رو داره
یعنی یک فرصت برای مرتب کردن ذهنم .
البته بگم اینطور نیست کاملا تخلیه شم ولی احساسات منفیم بعد از نوشتن کمتر میشه .
نوشتن خوبه اگر...
سلام
اگر بار گران بودیم رفتیم !
اگر نامهربان بودیم رفتیم!