آخه اینا دیواره دور آپارتمان ها میسازند؟باز رحمت به دیوارهای خونه مادر بزرگم که از خشت و گل بود.رازها مخفی میماند.
حکایت عروس دوماد اصفهانی(همسایه مون) موقع تماشای فیلم ساعت هشت صبح:
خانومه:احمد رضا!این خانوم هنرپیشه ها را می بینی؛غصه نمی خوری زنت!(خودش)موهای به این قشنگی نداره؟
آقاهه:خیلی ساده ایا(ای ها)!فکر میکنی تا بزک ، دوزک شان نکنند؛فیلمبرداری از شون آغاز میشه؟
کاش همسر ها همیشه تازه عروس و تازه دومادباقی می ماندند.
اینم تازه اولش بوده
دو روز بگذره اینم اون روی بیشعورش رو نشون میده
مرد و زن رو دو تا مدار طی طریق زندگی می کنند که گاهی به یه نقطه همزمان میرسند مث مقارنه ماه و خورشید(خسوف و کسوف).دو همسفر که سوار قطار زندگی شده اند و گاهی این و گاهی اون در ایستگاه آخری پیاده می شوند.دو همسفر اگر چمدان یکدیگر را برندارند قابل مواخذه نیستند ولی اگر بار خود را بر دوش دیگری بیندازند قابل مواخذه اند .همسفر ما می تواند بیشتر از ما یا کمتر از ما شعور داشته باشد .به قول دکتر پاک نژاد در کتاب :«آخرین پیامبر اولین دانشگاه »،گاری شکسته را تنها اسب راهوار می تواند بکشد و گاری سالم را یه اسب مردنی هم میتواند بکشد.مرد بی شعور روزگار را بر زن سیاه می کند ولی نه به اندازه زن بی شعور که روزگار مرد زندگی را تباه می کند.سو گیری به نفع زن یا مرد ندارم.در عین حال غصه هر دو را در بخت ناهموار میخورم.برادرم قهرمان شنای پروانه.بوکس،کاراته،تکواندو به علت چاقی بیش ازحد و فشارخون بالا فوت شد چون از نظر همسرش هنرهاش به حساب نمی آمد ولی تاسف نخوردم چون انتخاب خودش بود.(درحالی که فرزندان آخر برای خواهر بزرگتر همچون فرزند عزیزند).
به قول ما
هر عروس بدبختی هم تا چهل روز خوشبخته
غیر از یکی که میشناسم البته
ما هم میگیم :کدام عروسه که تا صد روز خوشبخت نباشه؟؟»
مردا کلا بی شعورن
عزیزم!اینکه شعور نشون داده بود.دلداری داده بود.
بی شعوری خاص نوع انسان ها اعم از زن و مرد است ؛هر کس به میزانی .باید حیوان باشیم تا مستثنی باشیم.حوادث تاریخ را کسانی ساختند که بی شعوری نشان دادند. کتابی با عنوان « بی شعوری» را بخوان تا بدانی کجا ایستاده ایم.
معماری داره به قهقرا میره.
واقعا جرات ندارم صدامو بالا ببرم گاهی چون باعث پچ پچ همسایگان می شود.
خوشبخت باشن ان شاءالله

بامزه بود مکالمه شون 
الهی خیر همدیگر را ببینند عروس خانم و آقا داماد ها ،لا اقل سالهای آغازین زندگی که اساس زندگیست.از ما که چه خوب و چه کمتر گذشت و خدا را شاکریم.
