جایی خوندم ،«به زنان نوشتن نیاموزید»
حتما میترسند زنان در سراسر جهان نامه پراکنی کنند.
حتما ورژن جدیدش«به زنان تایپ کردن نیاموزی»آنان را با دنیای مجازی آشنا نکنید.آخه دل شون پر درده.تحریک احساسات میکنند.
یادمه یه پیرزن که نوشتن می دانست ،نوشته بود :«گل سرخ و سفید و ارغوانی, فراموشم مکن تا میتوانی» و چسبانده بود به درخت کاج در خونه شون.زن را چه به دانستن؟به نوشتن؟به تایپ کردن؟
زن باید بغض کنه تا غمباد بگیره.
مردان فامیل پدری ام به پدرم توصیه کردند اجازه رفتن به دبیرستان به من ندهد.
پیر مردی را می شناختم که هرگاه زنش گریه میکرد اصطلاح «اشک تمساح»را به کار می برد.
پیر مردی میگفت :«درخت مکر زن صد ریشه دارد،فلک از مکر زن اندیشه دارد».
حتما تا به حال کتابی نوشته شده «زن» از نگاه مرد.
رهی معیری در باره «خلقت زن» شعر بالا بلندی سروده.گویا مردان با خود سر جنگ دارند ،چون مادرشان زن بوده.
گاهی بیلبوردهایی در دید نصب می کنند« از دامن زن،مرد به معراج می رود» ،آنجا که زنان دامن نمی پوشند چه؟
در پارک دیدم شش زن نشسته بودند گفتند کارشناس ارشدیم.متاسفانه دروغ می گفتند.باهم شوکواات وچای میخوردند و میوه.
حرفاشون از نوع کجا بریم ماساژ؟چگونه آشپزی کنیم؟بود
عقیده داشتند مهم نیست
الان چه روی داده است
الان چطور است مهمه
بله