من نه تنها که خود به چشم خویشتن قصه های زندگی بیماران روانی را دیده ام که گاها از همکاران روان شناس شنیده ام.در بخش روان پزشکی گفتن و شنیدن داستان زندگی بیماران روان ممنوع است چون قصه تکراری زندگی جمع انسانهاست .وگرنه می شد سناریو نوشت.
همه در سکوت مشغول کار با بیمار روانی اند و فقط گاها قصه ای گفته می شود .
در زمان های قدیم که تیم درمانگر با سواد کمتر کار می کردند قصه ها دهان به دهان می شد .چون گاها قصه ها به قدری بولد است boldوعجیب است. که...