شبی که گذشت مهمان هامون/نوه یازده ماهه و پدر و مادرش/رفته بودند منزل پسر خواهرم به صرف شام.خوشحال بودم که می تونم زودتر بخوابم ولی با صدای گریه مریم/مامان همون پسر که مصرف سوئ مواد دارد /بیدار شدم.

الان هم سه ساعته بیدارم.نوه کوچولومسافری از تهران هم مکرر تا صبح اعلام بیداری کرده.

خستگی روزایی که از تهران قدم بر دیده ام می گذارند تا مدتها در تنم باقی می ماند.

کاش فرصت استراحتم بیشتر شود مدتی ست/حدودا پنجاه روز/کمتر فرصت دست میده یه خواب راحت/

چه بارون تمیزی(قشنگی)!آمد از عصر دیروز تا امروز صبح.حظ کردیم.خیابان تمیز هوا تمیز ومود ما شاد

زکات علم نشر آن است

چه جالب!

زکات فقط یک هشتم است.

اگر هر کسی فقط یک هشتم آنچه علم نامیده می شود را نشر می داد،چه می شد.

پنج شنبه دوم ماه ابان را هم به خیر گذراندیم.روز تعطیل پیش دبستانی نوه و فرصتی خوب برای پرداختن به علایق خود.

از ساعت دو و ربع که چشمانم نسبت به خواب بی نیاز شدند تا حالا بیدارم.وبلاگ چند تا از عزیزان  وبلاگیست را خواندم.